Winterkarnaval 2013

Elke jaar in Augustus word daar afskeid geneem van die winter met die winterkarnaval hier in Petone. Die okasie word deur 40 000 mense bygewoon. Reën was voorspel vir die dag, maar gelukkig het dit nooit opgedaag nie. Die oggend was wel bewolk, maar was dit 'n heerlike warm dag. 

Ons woon so 500 meter van die strand af en het vroegoggend afgestap om te gaan kyk wat daar aangaan. Hendrik het 'n French Crepe geëet en ek 'n koffie gedrink en toe weer huiswaarts gekeer.

Pret vir die kinders

Asblikke vir herwinning met 'n man om seker te maak dat die regte goed in die regte asblik geplaas word.

Minigolf

My gunsteling kosstalletjie, Hot like a Mexican, en Hendrik s'n langsaan, French Crepes.

'n Polisieboot om ons op te pas teen ... ek weet nie wat nie.

Nog Kinderpret

Toe ons laatmiddag terugkom, word ons deur hierdie asemrowende toneel verwelkom.

Elke jaar word 5 of 6 houtstandbeelde opgerig. Daar word vroegoggend begin met die getimmer en sodra dit goed donker is, word dit een na die ander aan die brandgesteek. Daarna word die dag afgesluit met 'n vuurwerkvertoning vanaf die pier.

Scream Machine vir die jonges en ander dapperes onder ons.

 Sonsondergang met die verligte pier

Wellington City aan die anderkant van die hawe.

Die brandweer staan gereed vir die wis en onwis.

En dan word die beelde aan die brandgesteek

Twee chinese laterns word losgelaat.

En dan die vuurwerkvertoning om die dag af te sluit.

Wat 'n voorreg om deel te wees van die pret en daarna veilig terug te stap na ons huis in die donkernag! Die met karre sit in die verkeer vas vir 'n uur of meer, want om so klomp mense weer uit Petone te kry, is nie 'n maklike taak nie.

'n Woeste storm tref Wellington

Donderdag, 20 Junie 2013, net toe ek teen 17h30 by die kleuterskool in Johnsonville uitstap, bars 'n vreeslike storm los, die ergste in 40 jaar. Bome word omgewaai, dakke waai weg, spoorlyne verspoel, karre en paaie spoel weg, ruite waai uit en 20 000 huise sit sonder elektrisiteit vir dae lank en sommiges vir meer as 'n week. 

Die hele nag luister ons na die wind wat om die hoeke huil, maar min besef ons hoe groot die skade is. Eers die oggend toe ons opstaan en na die nuus kyk, besef ons hoe erg dit was. Ons moet op 'n manier beskut wees, want al skade wat ons het is die omheining aan die eenkant van die huis wat omgewaai het. Die treine vanaf Petone kan vir dae lank nie loop nie agv die spoorlyne wat verspoel het.

Vrydag moet ek egter maar gaan werk.  Ek sit in die verkeer, want almal ry met hul karre in omdat die treindiens, sommige busdienste en vlugte in en uit Wellington opgeskort is. Saterdag reën dit nog en ons sit nie ons neuse by die deur uit nie. Sondagmiddag het die wind gekalmeer en die reën stop. Ons kan dus self gaan ondersoek instel wat by Petone se strand aangaan, na al die beeldmateriaal wat ons op tv gesien het.

Die water het so hoog opgestoot dat die branders oor die muur gespoel het tot amper in die pad.

 Ons pragtige seegroen see is vol bruinwater! 'n Muurtjie deur 'n boomstomp omgestamp.

 'n Vis wat uitgespoel het, die meeue het al lekker aan dit geëet.

 'n Bootjie wat erens losgebreek het, verlore op die strand.

 'n Dak wat afgewaai het.

 Sondagmiddag is die rustigheid terug en 'n paar seilers is weer terug op die bruinsee.

Maandag, Dinsdag en Woensdag het ons weer heerlike sonskynweer. Die storm vergete, maar die stad moet teen 'n geskatte koste van veertig-miljoen dollar opgeruim word en baie gesinne sit nog steeds sonder elektrisiteit in die bittere koue weer.

Saterdag, 'n week later besluit ek en Hendrik om die strand te besoek, aangesien die weer gedraai het, die son skyn warm, geen wind of reën. Die pragtigste tonele ooit wag op ons en die selfoon kom natuurlik weer dadelik uit om foto's te neem. Die strand maak net die ongelooflikste mooi foto's!