Ons het nog nie dié vakansie gevoel afgeskud nie en ek en Rialeen gebruik elke geleentheid wat ons het om ons omgewing te eksploreer.
Die Duitse student, Susanne, wat saam met my werk, het eendag iets gesê oor die Fishermans Table Restaurant by Paekakariki. Ons het een maal daar verby gery toe Hendrik nog hier was oppad na Paraparaumu. Ek het dus gaan google om te sien waar dit presies is en hoe ons daar kan kom. Toe word dit natuurlik ons volgende besoekpunt. Nie dat ons 'n idee gehad het hoe ons daar gaan uitkom nie, want die naaste stasie is 1.5km daarvandaan en die restaurant is langs die hoofweg, maar 'n boer maak 'n plan en ons het daar uitgekom. Daarvan vertel ek later.
Ek en Susanne praat toe ook oor Titahi Bay wat die eerste stranddorp op die Kapiti Coast is. Ek het so bietjie gekyk na eiendomme daar en dit is so rapsie goedkoper as in ander dele van Wellington. Susanne sê toe ons moet tog net nie daar koop nie, want dit is vreeslik winderig daar. Ons moet liewer na die volgende stranddorp kyk, Plimmerton. Nou ja, toe kan ons die besoek aan Plimmerton met die aan Paekakariki kombineer met 'n besoek aan die Fishermans Table.
Ons het gesien dat die son Vrydag gaan skyn en het dus gedink dis 'n goeie idee om die tog aan te pak. Min het ons geweet daar gaan 'n stormsterk noordewind waai. Ons het dus ons rit begin met 'n bus na Poriruastasie. Daar het ons die trein gehaal tot by Plimmerton en die wind te voet aangedurf. Ons het gelukkig 'n pieknieketetjie ingepak en die het ons langs die see geëet en daarna die trein gevat na Paekakariki.
Plimmerton
Paekakariki is die dorpie net voor Paraparaumu. Dit is baie kleiner en het net die nodigste paar winkeltjies, 'n regte stranddorpie. Daar aangekom het ons geen idee hoe om by die Fishermans Table uit te kom nie. Ons vat dus maar die eerste straat wat parallel loop met die snelweg en stap terug in die rigting van Wellington. Later kry ons 'n reservaat, rabbit contral area, op die kennisgewing bord sien ons darem iets van die Fishermans Table en besluit om maar aan te drentel. Dan kry ons 'n voetslaanpad wat langs die see loop en ons besluit die paadjie moet ons sekerlik tot by die restaurant bring en sie daar! Na 1.5 km se stap, kry ons die Fishermans Table, reg tussen die hoofpad en die see! Wil jy nou glo! Danksy Google Maps.
Die stasie
Die dorpie
Die 1.5km voetslaanpaadjie na die Fishermans Table
Uiteindelik ons eindbestemming
Die uitsig oor die see vanaf die tafel waar ons gesit het binne in die restaurant
Uitsig vanaf die stoep
Maar ek dink ons moet 'n kar kry. Ek is nou so bietjie gatvol om te stap waar g'n ander mens ooit kom nie, want hul ry met hul karre tot daar. Die pret van public transport raak nou afgewater en daar is net plekke waar 'n mens nie kan uitkom sonder 'n kar nie of soos hier waar ons teen duine en bulte moet op en afstap, tussen bome en bosse om 'n eindbestemming te haal. Dit was die moeite werd! Die uitsig vanaf die restaurant is asemrowend mooi (maar soos altyd is die kos maar average - ons eet gewoonlik by die Fishermans Table in Oriental Bay). Al die oefening wat ons kry is natuurlik 'n bonus 'and keeps the figure in shape!' 'n Eatoholic soos ek het dit nou maar eenmaal nodig.
